Voor & Na

Van alle windstreken krijgen wij vachtjes in verschillende staten. Soms goed verzorgd, soms direct van de straat geplukt en in enkele gevallen weggehaald bij een nalatig persoon. Ondanks de hel die sommige vachtjes mee hebben gemaakt en dat ze met wonden binnen komen, kunnen wij met veel liefde en verzorging de vachtjes weer er bovenop helpen. Hierdoor gaan ze dan een mooi leven tegemoet met veel speeltijd en vriendjes. Hieronder een aantal voor en na foto’s om de verschillen te laten zien.

Nijntje is het bewijs dat katjes niet altijd op hun pootjes terecht komen…

Ze viel uit een raam toen ze vier maanden oud was en ondanks dat er op de röntgenfoto’s geen oorzaak te vinden was, raakte ze gedeeltelijk verlamd. Haar baasjes gingen de uitdaging aan en hebben 2 jaar lang de zorgen op zich genomen. Toen veranderde hun gezin -en werksituatie zodanig dat er geen tijd meer was om Nijntje goed te kunnen verzorgen..

Dat laatste bleek ook wel toen ik die eerste dag met haar aan de slag ging om haar blaas en darmen te legen! Nijntjes achterkant was één groot plakkaat van viezigheid en dikke korsten.. Het heeft me heel wat uurtjes gekost om alles eraf te pulken en schoon te maken! Haar huidje was behoorlijk rood, schraal en geïrriteerd..

Nijntje is een heel lief en rustig poesje dat zich normaliter heel bedeesd op haar kontje voortbeweegt, maar o wee als ze een vlieg in het oog krijgt!! Dan kan die langzame Nijn toch even plankgas geven hoor! 😉

Buiten vliegjes is Nijnenijn ook dol op lekker eten en met haar enorme grote oogjes en hoge ‘mieuwtjes’ weet ze ook altijd wel een lekker hapje te bemachtigen.

Eigenlijk is het jammer dat Nijntje een beetje lui is aangelegd want alle tekenen wijzen erop dat ze best weer zou kunnen leren lopen! Helaas vind Nijn het wel prima zo en iedere poging tot therapie is voor haar een Nein-nein-nein 😉

O ja, Nijn heeft een voorliefde voor Pizza! 😀

Draakje komt oorspronkelijk uit Griekenland en had eigenlijk zijn gouden mandje in Nederland al gevonden, maar ondanks dat zijn kersverse baasje zich heel goed had voorbereid op zijn komst, bleek zijn verzorging in realiteit toch veel moeilijker dan verwacht. Ik had Draakje al opgevolgd sinds hij in Nederland was aangekomen en dus werd er na kort overleg besloten dat hij bij ons mocht komen wonen.

Ook wij schrokken behoorlijk van de ernst van de situatie! Draakje kon zich amper voortbewegen.. Zijn weelderige vachtje zat vol met dikke klitten en zag geel van de urine.. Niet vreemd dat ook Draakje erg gefrustreerd was met zijn eigen toestand!

We kregen die eerste week ook wel het nodige kritiek te verwerken van mensen die vonden dat dit te ver ging en dat hij beter een spuitje zou krijgen.
Maar in onze ogen neem je zo’n beslissing niet zonder te weten wat er precies speelt!
Eerst moest er uitgezocht worden waardoor zijn verlamming veroorzaakt werd en hoe zijn toekomst eruit zou zien. We gaven de hoop niet zomaar op!

Helaas was de prognose helemaal niet zo goed.. Op de röntgenfoto’s was te zien hoe zijn wervelkolom gedraaid was als een schroef. Hij had niet alleen een kyfose en lordose, maar ook een ernstige scoliose en een naar binnen gedrukt borstbeen.. Zijn rug was volledig vergroeid en zat zo vast als een bankschroef.. Door die verdraaide rug en het misvormde borstbeen werd zijn longinhoud ernstig beperkt en was hij snel buiten adem..
Ook met zijn borstspieren was het goed mis. Deze werden bekneld door de verdraaide rug waardoor zijn voorpootjes uit elkaar werden getrokken en hij geen kracht had om zich voort te bewegen.
Er werd vermoed dat we te maken hadden met een aangeboren aandoening…

Het leek ‘einde verhaal’…..

Maar zijn ogen hielden mij gevangen, zoals hij gevangen zat in zijn eigen lichaam.
Ogen die blonken van levenslust, vlammend van vechtlust!
Hij gaf niet op, dus ik gaf niet op!

Dagenlang heb ik internet afgespeurd naar soortgelijke aandoeningen. Gemaild met specialisten van over de hele wereld, zijn Griekse rescuer het hemd van het lijf gevraagd, overlegd met fysiotherapeuten en besloten om hem een kans te geven!!

Zijn vele, pijnlijke klitten werden verwijderd en langzaam begonnen we met het losmaken van zijn rug en het versterken van zijn borstspieren.
We zagen Draakje met grote sprongen vooruit gaan en na enkele maanden bleek het onmogelijke mogelijk! Draakjes ‘o zo vergroeide rug was weer flexibel en zo goed als recht, zijn voorpootjes waren weer in staat om zijn lijfje te dragen, zijn conditie was enorm verbeterd en hij ontwikkelde behoorlijk wat kracht in zijn achterpootjes!!

Nog altijd zijn we intensief bezig met zijn revalidatie en ivm zijn zwakke knieën heeft hij nog een hele weg te gaan, maar we zijn er van overtuigd dat we, mede dankzij zijn enorme wilskracht, nog heel wat kunnen gaan bereiken!

En het allerbelangrijkste: Draakje is pijnvrij en dolgelukkig!!

Dit (toen nog) piepkleine meisje zocht vlak voor het nieuwe jaar, de warmte op onder de motorkap van een auto.
Helaas ontkwam ze niet op tijd toen de auto gestart werd en kreeg ze zo’n klap te verduren, dat ze verlamd achterbleef.
De baasjes brachten haar naar de dierenarts en daar werd ze gedurende een maand verzorgd.
Het werd al snel duidelijk dat Inky door de breuk in haar ruggenwervel nooit meer zal kunnen lopen, zodat ze verhuisde naar
Villa Vacht. Terwijl haar wonden nog moesten helen, stond dit kleine spinmachientje met de permanent verbaasde blik, al te
popelen om op verkenning uit te gaan. En toen dit eenmaal (langer) mocht, wisten we niet wat we zagen!
Wat een lef en wat een snelheid!

Kleine meisjes worden groot en zo –gelukkig- ook Inky. Deze lieve tomboy heeft nog steeds haar gekke racemomenten, maar kan
ook genieten van gewoon een potje voetbal en zelfs in alle rust van het grasveldje en de kruidentuin.
Ze duwt ontzettend graag haar snoetje kopstootsgewijs en luid knorrend in je gezicht, nadat ze zich aan je benen omhoog op
schoot getrokken heeft.
Inky leidt, ondanks haar handicap, een gelukkig en katwaardig leven !

Toet is onze Egyptische schone en ze waant zich hier ook daadwerkelijk het prinsesje van de Villa! Zo verwacht ze dat alle Vachtjes voor haar wijken en weigert ze gebruik te maken van een kattenbak waar ook maar een enkel plasje in is gedaan.

Toch is Toet in wezen een heel zachtaardig poesje en komt haar truttige gedrag eerder voort uit onzekerheid dan uit dominantie!

Ze heeft waarschijnlijk ook al het één en ander aan narigheid meegemaakt in haar leventje…
Wat er precies met haar gebeurd is zullen we nooit weten, maar ze werd verlamd op straat aangetroffen..

Door al het schuifelen over het asfalt had ze een nare wond op haar zitbeentje ontwikkeld en dat was dan ook onze eerste zorg toen ze, na een dagenlange reis, bij ons arriveerde.

Haar ene achterpootje was volledig verstijfd en aangezien er geen verbetering meer mogelijk was, besloten we om tot amputatie over te gaan. Tegelijkertijd werd ook de wond aangepakt; dood tissue werd verwijderd en daarna werd de boel netjes gehecht.

Helaas bevond de wond zich op een hele vervelende plek.. Er stond zoveel spanning op de huid dat de hechtingen het niet hielden en de wond maar niet wilde genezen..

Ze ging opnieuw onder het mes en ditmaal werd het zitbeentje deels verwijderd. Op die manier zou de spanning op de huid verminderd worden en het drukpunt wegvallen.

Toen deze operatie achter de rug was, was de wond dan ook binnen mum van tijd genezen!

De overgebleven achterpoot is van teen tot hak verlamd, maar Toetje kan aardig uit de voeten op haar 2,5 pootjes! Ze gebruikt haar achterpootje heel functioneel als glijvoet. 😉
Helaas sloeg het noodlot enkele maanden later weer toe..

Ze begon aan haar verlamde teentjes te knagen en later bleek dat er een vervelende bacterie woekerde. Ze kreeg meerdere antibiotica kuurtjes en haar voetje werd goed ingezwachteld, maar telkens als het beter leek te gaan, waren we plots weer terug bij af..

Op een gegeven moment begon ze ook aan haar mooie pluimstaartje te knabbelen en ondanks de lange strijdt moesten we toegeven dat we verloren hadden.. Er zat niets anders op dan al het aangedane tissue te verwijderen en zo werden haar teentjes en staartje geamputeerd.

Toetje lijkt alles met gerust hart te ondergaan, niet wetende dat ze ons de nodige zorgen bezorgd!
Ze schuifelt inmiddels al weer rustig rond, maar wij voeren nog altijd de strijdt met haar (bacterie) gevoelige huidje. Gelukkig is Toetje een heel geduldige patiënt!

Een echte Dr Jekyll & Mr Hide, deze mooie witte met zijn blauwe ogen!
Met zijn stemmingswisselingen, die van het één op het andere moment kunnen omslaan, maakt hij het mij niet altijd even makkelijk en zo nu en dan begint het aardig op een haat/liefdesverhouding te lijken! Mijn handen worden dagelijks opnieuw getekend door zijn klauwen en tanden, terwijl hij me ook kan overladen met kopjes en kusjes.

Wie weet wat hij in het verleden allemaal heeft moeten doorstaan..?
Zijn verlamming heeft hij te danken aan de kogel die zich tussen zijn wervels bevind..
Niet operabel, zonder nog meer schade aan te richten, zal hij deze dus altijd bij zich dragen als herinnering aan zijn verleden.

Hij meent het niet zo kwaad. Daar ben ik zeker van! Hij kent alleen geen grens en weet niet hoe zich te gedragen, maar hij is hier thuis en tijd & liefde zullen zeker wonderen doen.

Topper werd in Roemenië door een voorbijganger op straat gevonden en naar een kliniek gebracht.
Omdat niemand de rekeningen betaalde werd Topper gestabiliseerd en in de kelder aan zijn lot overgelaten…

Daar werd hij, begin febr 2015, in erbarmelijke staat aangetroffen door een dierenvriend.
Ze deelde een noodoproep met filmpje op facebook dat ons enkele uren later bereikte.

Er volgde spannende en hectische dagen waarin we, samen met vele dierenvrienden van verschillende landen, erin slaagde om Topper in veiligheid te brengen.

Dankzij de kundige Roemeense dierenarts en de geweldige zorgen van Dana knapte Topper zienderogen op!

Eind maart was hij eindelijk klaar voor zijn reis naar Nederland waar wij de zorgen over zouden nemen!

Hier werd hij nog geopereerd aan een weefselbreuk en in de maanden die volgde werden zijn achterpootjes één voor één geamputeerd. Ondanks zijn gebroken rug en verlamde pootjes, heeft hij nog heel veel controle over zijn rug! De pootjes vormde een ernstige belemmering en hij bleef problemen hebben met schuurwondjes..

Hij heeft zich ontzettend snel aangepast aan zijn nieuwe leven zonder achterpootjes! Het gaat hem zelfs zo makkelijk af dat hij de nodige kilootjes is aangekomen. Liefkozend noemen we hem BarbaPappa of Boobelicious, maar de harde waarheid is dat die extra kilootjes helemaal niet zo goed zijn voor hem en hij dus in het geheim op dieet staat. Sssst, laat het hem niet horen hoor! 😉
Topper is, ondanks zijn verleden, het zonnetje in huis! Altijd vrolijk en altijd in voor een geintje!