Heel onverwacht hebben wij afscheid moeten nemen van Dapper. Het is allemaal zo snel gegaan dat we het nog steeds niet helemaal beseffen. Vanochtend hebben we hem naar de dierenarts gebracht voor zijn gebit en om voor de zekerheid een bloedtest te laten doen. We hadden hem van te voren een kalmeringstabletje gegeven die hem versufte. De dierenarts heeft heel goed op de narcose gelet en hem wat minder gegeven dan normaal omdat hij al een tabletje op had. Als het dan nodig was en hij er uit kwam konden ze eventueel nog bijgeven. De operatie was goed gegaan en de hoektanden kwamen vrij gemakkelijk eruit. Hij had zijn kopje al een beetje bewogen. Ik ben Dapper op gaan halen en heb met de dierenarts de operatie en bloeduitslag besproken. Bloeduitslag was perfect op glucose na wat door stress en nuchtere maag kan komen, niks verrassend dus. Dapper lag al in de vervoersbench lekker onder de warmtelamp. Ik heb het dekentje er overheen gedaan en maakte de reis naar huis. Thuis gekomen maakte ik de dutjesdome klaar met lekker kussentje en warmtelamp. Ik haalde dapper uit zijn vervoersbench en vond hem wel heel rustig voor de anders zo mensenschuwe Dapper. Ik controleerde zijn hartslag maar kon die maar heel lichtjes horen, meteen de dierenarts gebeld. Meteen tandvlees gecontroleerd of het roze was en bij de ogen, die waren nog roze. Ik kon de temperatuur nog even meten voor de zekerheid en bij ondertemperatuur zouden we weer naar de kliniek moeten komen. Ik ging toen kim maar eens halen want die was nog boven aan het klussen omdat ik alleen naar de dierenarts was gegaan. Zij kwam meteen naar beneden aangezien ik het niet vertrouwde en nam zijn temperatuur….ai ai ai ondertemperatuur. We zijn meteen de auto weer ingesprongen op weg naar de dierenarts maar Kim vermoedde dat Dapper al over de regenboogbrug was gegaan. Bij aankomst mochten we meteen doorlopen maar helaas had Kim gelijk. Dapper was al de regenboogbrug over gegaan…..

Daar weet je dan niks op te zeggen en sta je vol ongeloof. Het meest waarschijnlijke zal een bloedpropje zijn geweest die de hersens of het hart is ingeschoten. Enige troost is dat hij vrijwel zeker pijnloos heen is gegaan. Lieve Dapper nu verlost van je angst voor de mens lekker spelend aan de andere kant met de andere vachtjes die je voor zijn gegaan. Doe ze de groeten van ons en weet dat we altijd van je gehouden hebben. Dat ik je af en toe probeerde te verrassen met een aai hoe angstig je het ook vond was mijn manier van je proberen te laten wennen aan onze liefde. Ik vond het niet erg dat je liever ver weg was zo lang je het hier maar gezellig had met je vriendjes. Ik weet zeker dat je dat hebt gehad en hier jaren hebt genoten….

Vaarwel lieve dappere dap dap