Het nieuwe jaar begon voor mij (Kim) een beetje moeizaam.. Enkele dagen voor het nieuwe jaar begon één van mijn verstandskiezen weer te mieren..
Jazeker, ik heb ze nog alle vier, ergens half verzonken in mijn kaak! Die krengen moesten er eigenlijk 5 jaar geleden al uit, maar ik had er bijna nooit last van, dus werd die kaakchirurg maar wat graag verschoven en vergeten. Nu was het dus raak..

Met die heerlijke verse oliebollen voor mijn neus, kreeg ik mijn mond bijna niet open door de ontsteking in mijn wang!
Helaas zou ik pas in het nieuwe jaar bij de tandarts terecht kunnen, dus ik moest me behelpen met pijnstillers waar ik vervolgens weer maagpijn van kreeg.
Om een lang verhaal kort te maken; De nodige huismmiddeltjes kwamen eraan te pas en Gaby’s kaneelolie (jakkiebah en gruwelijk heet) bleek mijn redding! Binnen enkele dagen was de ontsteking onder controle en kon ik alsnog van die oliebol genieten!

De eerste week van het nieuwe jaar was ik echter lamgeslagen van vermoeidheid.. Ik zorgde er natuurlijk wel voor dat de Vachtjes niets tekort kwamen hoor, maar na hun dagelijkse verzorgingsrondjes was ik dan ook volledig uitgeput en kon ik niets anders dan slapen, slapen en slapen..
Misschien kwam het door die woekerende ontsteking of door de (sociale) drukte van de feestdagen?
Ondanks dat ik met volle teugen geniet van de dagen dat onze Villa vol loopt met vrijwilligers en bezoek, blijkt dit toch nog altijd extreem vermoeiend voor mij te zijn.
Af en toe bekroop me dan ook de angst dat misschien mijn fibromyalgie klachten weer fanatiek de kop op kwamen steken. Dat begon in 2007 namelijk ook met zulke extreme vermoeidheid, waarna de pijnen volgde.

Nu heb ik die fibro in die afgelopen jaren behoorlijk goed onder controle kunnen krijgen, maar zo af en toe een terugval is nog steeds niet te vermijden. Luister naar je lichaam is een boodschap die ik in de laatste maanden van 2015 pas voor het eerst ben gaan toepassen. Op z’n tijd even een stapje terug, tijd maken voor een filmpje en zittend aan tafel genieten van een uitgebreide lunch. Ik probeer afstand te doen van mijn ‘poetsneurose’. Goed is goed en geen reden tot stress! Ik laat de boel, soms iets meer de boel en aanvaard makkelijker een toegestoken handje hulp. Wat dat betreft ben ik trots op mijzelf, dus een terugslag heb ik niet verdiend!
En gelukkig lijkt mijn vermoeidheid inmiddels langzaam verdreven en voel ik mij weer als herboren. Klaar voor een nieuw jaar vol nieuwe uitdagingen en updates!

Ik had nog zoveel updates in de planning voor de week tussen kerst en nieuwjaar. Daar is helemaal niets van terechtgekomen, maar oh wat ben ik trots op Loode die de facebook pagina draaiende heeft gehouden! Trots op Romina, die er samen met Loode voor zorgde dat ‘Serieus request voor de Vachtjes’ zo’n grandioos succes werd!
Trots op Marlies en mede-kleding-depots voor de gigantische bergen kleding die ze afgelopen jaar hebben weten in te zamelen. Trots op onze nieuwe vrijwilligers die zo enthousiast aan de slag zijn gegaan en waar jullie komend jaar waarschijnlijk nog veel over gaan horen. Trots op Gaby, waar ik altijd van op aan kan als ik er even doorheen zit en die samen met Paul onze hondjes in topvorm houdt.
Trots op Marijn die nu officieel een jaar vrijwilliger is en met smacht wacht tot ik zijn ‘jaarverslag’ op de pagina plaats. 😉
Trots op Nicole die zo enthousiast samen met Loode onze geweldige nieuwe website heeft opgezet en nog zoveel ideeën voor ons in petto heeft.

Eerlijk is eerlijk. Die nieuwe website beangstigend(e) mij enorm. Het hield me dan ook tegen tot het schrijven van nieuwe updates, dus dit is de eerste sprong in de diepte voor mij.
Updates worden nu namelijk vanuit de website geschreven en vanuit hier verdeeld over de nodige social media. Een heel gevogel en gegoochel. Anders, onbekend, vreemd en eng voor mij, maar op den duur zal het zeker wennen en nog meer tijd besparen! Uiteraard staat de website en alles rondom nu nog in zijn kinderschoenen. Veel teksten moeten nog worden geschreven, bewerkt en aangepast. Modules uitgezocht en geplaatst. Dit alles kost ontzettend veel tijd, tijd die tussen de normale werkzaamheden door moet worden gevonden. Ik hoop dus dat jullie even geduld kunnen opbrengen als alles even op z’n kop lijkt te staan of een reactie langer dan verwacht uitblijft!

Maar stiekem verwacht ik niets anders dan jullie begrip hiervoor, want in 2015 is ook weer gebleken hoe geweldig jullie allemaal zijn! Jullie steun, of dat nu via woord, daad of donatie is, blijft overweldigend, hartverwarmend en ongelofelijk. Meestal sta ik zo met mijn mond vol tanden dat ik gewoon geen woorden heb om onze dank uit te drukken. Sowieso.. Wie mij in het echie heeft ontmoet, heeft misschien wel gemerkt dat het dan niet veel anders is! Mijn blijdschap, dankbaarheid en enthousiasme speelt zich veelal binnenin af. Daar spring ik dan gaten in de lucht en maak ik vreugdendansjes in de rondte. Ik heb echter nogal moeite om dit naar buiten uit openlijk te tonen.. Dat stoort mij soms zelf wel, omdat ik bang ben dat ik ondankbaar overkom.. Ik weet me soms gewoon geen raad met al die lieve cadeautjes, gulle giften en de emoties die dit met zich meebrengt, maar geloof me op mijn woord, vanbinnen steek ik vuurwerk af!! 😉

Volgens mij ben ik met al mijn energie nu plots flink aan het ratelen. Of misschien durf ik gewoon niet goed op de publiceren knop te drukken?
Toch ga ik afsluiten voor ik jullie ga vervelen!
Hopelijk blijven jullie ons volgen en reageren op de pagina en website, want ik ga jullie komende tijd weer verwennen met de vele beloofde updates!!

Liefs Kim

2015-12-16 002