Na een hele lange en bijna onmogelijke zoektocht vonden we vorig jaar tot onze grootste vreugde een thuis voor Jottum.
Dat thuis bleek niet zomaar een thuis, maar daadwerkelijk een gouden mandje!!
Jottum was namelijk niet zomaar de eerste de beste kat… Hij had een enorm rugzakje dat hij met zich meedroeg..
Zo heeft Jottum een beschadigd oogje, is hij doof en heeft hij vestibulaire ataxie waardoor hij, ten tijde van stress of opwinding, almaar rondjes draait.
Hij bleek doodongelukkig bij ons in de groep en dat resulteerde erin dat hij sinds zijn aankomst geen gebruik maakte van de kattenbak en zijn problemen almaar erger werden…

Els durfde de uitdaging aan en Jottum vond bij haar de rust en begeleiding die hij zocht.
Dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn bleek toen de (meeste) problemen als sneeuw voor de zon verdwenen!!

Lees hier Jottums verslagje vanuit de Belgische kust:

Hier een briefje van Jottum, het meest trouwe poezenvriendje ooit!

Ik ben de poes die het niet zo goed kan vinden met de “badkamerpoesjes”. Dat zijn de twee vrouwtjespoezen in huis. Zij zijn al oud en vinden me te druk. Wanneer zij daar slapen, mag ik er van vrouwtje niet meer heen, maar dat heb ik nu wel gesnapt. Ik speel dus vooral met de jongenspoezen, vooral de grijze, dat is nog een jonge snaak. Het liefst speel ik eigenlijk met de hond. Vrouwtje grapt altijd dat de hond zich als een kat gedraagt en ik als de hond. Soms heeft ze wel gelijk, hoor, want ik ben veel flinker en hondser dan de andere katjes in huis. Lees maar!

Ik eet nu helemaal zelfstandig en proper uit mijn eigen kommetje, en enkel mijn eigen kommetje. Vrouwtje heeft gezegd dat ik van de andere korreltjes moet afblijven omdat mijn mondje dan pijn gaat doen en ik luister heel goed, hoor! Ik steel dus nooit, of euh, bijna nooit korreltjes van de andere poesjes of de hond.

Ik eet ook elke dag een portie gestoomde groentjes met vis. Daarom ben ik zo’n mooi blinkend vachtje geworden. Vroeger vielen mijn haartjes constant uit en nu niet meer! Je mag me eindeloos kroelen en dan nog valt er geen haartje meer uit.
De groentjes en hun soepje helpen trouwens ook prima tegen mijn verkoudheden. Vrouwtje zegt altijd dat ze zo blij is dat ik die flink wil opeten.

Want ja, mijn verkoudheden, … ik moet elke dag minstens 2 keer naar buiten. Door weer en wind, ja zelfs door hondenweer, ga ik buiten naar toilet. Ik kan dat ook wel binnen in de kattenbak doen, maar zo hoeft vrouwtje nooit op te ruimen voor mij. Dat is wat anders dan de hond. Wanneer die geen zin heeft, plast hij gewoon op het terras of zelfs tegen de deur! Ik ga dus altijd mooi naar het gazon en de tuin, hé. Wist je trouwens dat het gazon één van mijn favoriete luierplekjes geworden is. Ik kan er heerlijk soezen en wanneer ik wakker word, vang ik er de heerlijkste proteïnenhapjes!

Door mijn vele uitstapjes heb ik bovenop mijn verkoudheid wel een soort windallergie in mijn goede oogje gekregen. Ik snotter erop los en het lijkt alsof ik de hele tijd huil, maar ik ben niet droevig, hoor. Ik snap nog altijd niet zo goed wanneer ik lang buiten mag blijven en wanneer niet, maar vrouwtje lijkt  het wel te weten. Dus als ze me roept met de roffel (want ja, ik hoor niet, hé) kom ik altijd direct weer naar binnen. En als het echt heel slecht weer is, gebruik ik gewoon het kattentoilet op het terras. Zo hoef ik niet zo ver te lopen en is vrouwtje blij.

Ik vond het wel niet zo leuk dat ik zo’n 5 keer naar de dierenarts moest met mijn loopoogje. Vrouwtje had schrik dat ik ook uit dat oogje niet goed meer zou zien en durfde daarom geen risico’s meer nemen door af te wachten. Maar eind goed, al goed! Ik moet gewoon uit de wind (wat dat ook mag zijn) blijven. Zoals ik al zei, ik snap het niet, maar vrouwtje wel.

Ik ben ook altijd heel flink geweest bij de dierenarts. Nou ja, altijd … , er was wel die ene keer dat ik zo hard met mijn hoofd schudde dat de fluorescerende merkstof uit mijn oog op vrouwtje haar gezicht vloog. Ze had 2 dagen een oranje kin, hi hi!!! Hoe zou je trouwens zelf reageren wanneer er plots een grote oranje vlek in je oog valt?

Vrouwtje is dan 2 dagen zoveel mogelijk in huis gebleven en lief als ik ben, heb ik haar dan ook zoveel mogelijk gezelschap gehouden. Dat is mijn favoriete hobby: schootje liggen! En goed dat ik daarin ben. Deze winter heb ik me gespecialiseerd in schootje liggen onder een deken. Je moet natuurlijk extreme warmte kunnen verdragen, maar ik bijt door!

Soms krijg ik wel eens onder mijn pootjes van vrouwtje omdat ik teveel bij vrouwtje wil zijn. Dan spring ik op het aanrecht of op tafel om daar bij haar te gaan liggen, maar dat vindt ze niet leuk. Ze heeft me geleerd dat ik dan in mijn reismandje moet gaan liggen en dat zij dat mandje dan bij haar in de buurt plaatst. Zo hoef ik haar toch niet teveel te missen! En krijg ik ook geen opdondertjes meer …

Een andere hobby is natuurlijk spelen. Spelen zoveel als ik maar kan. Nu speel ik vooral met mijn rammelmuisjes en met de bolletjes wol van vrouwtje, maar de stinkvisjes zijn toch eigenlijk mijn favoriet!

Luide miauwtjes en veel lieve krolletjes van Jottum!
12421580_1043126225757874_735586363_n 12449455_1043126335757863_478681391_o 12435173_1043126312424532_1269057771_o 12431222_1043126272424536_1255377970_n 939291_1043126339091196_660399807_o