Nog altijd is het bikkelen met Bikkel..
Ondanks dat zijn blaasprobleempjes van de baan zijn, tellen zijn verzorgingsrondes voor twee.
Hij laat zich op die momenten nog altijd niet makkelijk hanteren en zijn geduld is snel ten einde. Echt doorbijten heeft hij, na die eerste week,
niet meer gedaan, maar het blijft oppassen en ik krijg nog regelmatig een flinke knauw!

De hele dag babbelt hij er lustig op los en je hoort hem door het hele huis mekkeren en tetteren. Hij kan zichzelf over het algemeen prima amuseren
en stuitert met ieder gevonden snippertje en pluisje door het huis. Liefst wordt alles vakkundig gesloopt en verspreidt! 😉
Zo nu en dan krijgt hij echter zo’n bui… Zijn oortjes gaan schuin naar achteren, hij strekt zijn nek en slaat toe!
Het dichtstbijzijnde Vachtje, zich meestal van geen kwaad bewust, is de pineut en krijgt een flinke knauw in zijn of haar achterste.

Als hij eenmaal de smaak te pakken heeft is alles in trek. Achterpoten, staart, rug. Zijn slachtoffer kijkt meestal wat verstrooid achter zich.
Zij voelen die beten natuurlijk niet zoals een ander, maar daar schuilt hem nu juist ook het gevaar! Bikkel heeft zo de vrije hand om er een slachtveld van te maken!
Gelukkig is dat tot nu toe nog niet gebeurd, want er is altijd wel iemand in de buurt om hem terecht te wijzen en hem een time-out te geven in Dutjes-Dome.
Daar heeft hij inmiddels een vast slaapkamertje, want we vertrouwen hem niet voldoende om hem ’s nachts onbewaakt alleen te laten met zijn mede-Vachtjes..

2016-01-11 001